Een jaar gelede

Net verlede week het ek na Kerk in die kar gesit oppad Spar toe. My ma het ‘n boodskap van my suster gekry, asook ‘n oproep. Ek het onmiddelik gedink daar was iets fout. Ek het onmiddelik gedink dat daar iets fout was met my niggie en dat sy dalk siek is. Op die ou einde was dit maar net ‘n geval dat my suster iets wou geweet het by my Ma.

Daardie vrees het navore gekom dat daar iets fout was juis omdat dit byna ‘n jaar was dat ek my foon uit my handsak uitgehaal het na die kerkdiens en baie slegte nuus ontvang het. Ek onthou daardie hartseer deel soos gister. Die nuus het gedui dat my vriend en kollega gesterf het aan kanker. Lewerkanker om presies te wees. My vriend was nog jonk gewees. Hy was 51 jaar oud. Ek is tot vandag toe bang om my foon na ‘n kerkdiens uit te haal, net om die ergste te verwag.

Ek het daardie oggend huistoe gegaan en onmiddelik in trane uitgebars. Van skok. Van hartseer oor die verlies van ‘n vriend. Ek kon nie reguit dink nie. Ek kon nie ordentlik dink nie. Al wat ek wou gewees het was om alleen te wees, ten spyte van die ongelooflike steun van my familie en vriende. Ek kon nie glo dat kanker nog iemand in my lewe weggeneem het nie. Dat iemand wat ek ken sy lewe verloor het aan kanker.

Die volgende dag wou ek nie werk toe gegaan het nie. Ek wou by die huis gebly het. Die nuus van sy dood het gekom twee dae nadat ek gehoor het dat ek ‘n operasie moet ondergaan om al vier my verstandtande te verwyder, ‘n skok op sy eie. Die nuus van sy afsterwe sou my gedwing het om verby sy lessenaar te stap elke dag met die wete dat hy nie weer daar gaan wees nie. Dit was die deel wat die seerste gemaak het van als. Dat hy nie meer daar gaan wees nie.

Een troos wat sy dood oor my gebring het dat, en tot vandag toe, dat hy nie meer pyn ervaar nie. Dat hy tien teen een krieket speel met die engele daarbo. Dat hy grappies sal maak. Dat hy sy goedheid wys vir al die ander engele.

Een jaar later en ek sal hom nooit vergeet nie. My vriend, my kollega wat vir altyd onthou sal word vir wie hy was en die goedheid wat hy uitgedra het teenoor sy medemens. Mag hy vir altyd in vrede rus en mag hy nooit vergeet word nie.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s